Wat een ervaring… dank ook.

Aangezien het onmogelijk is om het zicht vanop het dak van de Alpen te beschrijven, gaan we dat ook niet doen. Maar wees gerust: adembenemend is een zwaar understatement.

Weldra zetten we wel nog wat meer foto- en beeldmateriaal online, en in september komt de full movie.

Graag willen we een resem mensen bedanken zonder dewelke ons avontuur onmogelijk kon plaatsvinden.

Vooreerst Melanie&Nathalie die ons alweer toelieten onze grillekes uit te voeren. We zullen jullie de komende 4 dagen eens in de watten leggen want vrijdag zijn we alweer een week weg naar de Pyreneen. Kunnen jullie tegen dan onze was proper hebben aub?

Uiteraard ook dank aan al onze kids voor de steun. Exkuus aan de schoolgaande jeugd die ons ook dit jaar moest missen tijdens de drukke examenperiode.

Daarnaast onze supergidsen Jerôme en Zsolt. Zonder hen waren we nog niet beneden. Ook dank aan Namaste voor de perfecte programmatie.

Oprechte dank aan Ingrid en het Interfitness team. We weten het zeker: Zonder jullie krachtschema en opvolging was er van een top helemaal geen sprake geweest.

Bedankt MaartenVdJ, MaartenV, Ines en Sven voor het uitlenen van wat klimmateriaal. Hopelijk krijgen jullie een en ander in bruikbare toestand weer

Ook dank aan onze MTB-, (after)spinning- en fiets- vrienden voor de winterbegeleiding en andere conditie opbouwers.

Merci voor het medeleven van alleman die deze blog af en toe eens bezocht.

We laten jullie nog wel weten waar we volgend jaar naar toe gaan, fietsen, duiken, vliegen, klimmen, …

Yesssssss

Getopt omstreeks 12;00. Bats 20 min vroeger. Uiteraard.

Daarna afgedaald naar Gouter.

foto’s later.

Slechte verbinding in Gouter

Schol.

Aanpassing planning (v2)

We naderen de finale faze en het eindoel van onze inspanning, training, reis, ..,: de klim naar de Mont Blanc.

De gids heeft de planning wat aangepast; vraag ons niet waarom. Wellicht wil hij zaterdag op tijd thuis zijn voor nen BBQ of zo. 😀

Vandaag (Woensdag) blijft onze rustdag; we zien straks nog wel wat we uitspoken. Wellicht wat fietsen in de buurt. Maar we hebben ook een zwembroek mee…

zie planneke hieronder.

Donderdag begint de tocht naar de Mont Blanc en vertrekken we vanuit Chamonix per auto en teleferique, naar Bellevue. Daarna stukske trein, maar die zou wegens de sneeuw niet ver rijden. Vandaar verder tevoet naar de Refuge de Tête Rousse op 3160 meter. Daar slapen we (kort).

Vrijdag is het dan pataat. De gids wil voor 4 uur starten om op een deftig uur (lees: deftig weer) boven te zijn. We klimmen dan naar de top op 4810 meter, en na de fotoshoot alweer naar beneden naar de befaamde refuge du Gouter, 1000 m lager. Daar overnachten we.

Zaterdag zakken we af naar het dal.

Zondag eten we spaghetti op den Opstal.

De finale planning zal wel nog wat afhangen van het weer.

Rust zonder roest

Vanochtend kort de spieren losgereden vanuit Chamonix richting Martigny met Col de Montets en efkens over de Zwitserse grens naar de Col de la Forclaz.

Daarna de zwembroek aan.

Dinsdag: Durf je of niet?

Gisteren was het de grote conditietest, vandaag leerden we de zekeringen in onze kop afzetten. Over relatief klein richelke (toch ne meter breed) naar de top van de Piramide Vicent, terwijl de wind tegen 60 kmpu rond uw oren blaast. En dan was er dat stukske rots nog waar de gids ons plots opstuurde…

Op straat zoude daar eens goed mee lachen maar op een top van 4200 m hoogte ziet dat er toch net iets anders uit.

Vandaar: verstand op 0 en blik op een ontzettend mooi landschap.

We voelen ons alsof we zopas redelijk vlot een trainingske van 30 km afgehaspeld hebben en ons klaar voelen om donderdag aan de marathon te beginnen.

Het weer richting Mont Blanc ziet er alvast super uit, al blokkeren lage wolken soms op onze hoogte het zicht. En mocht de wind ginder boven aanwakkeren naar 100kmpu dan wil de gids ook niet omhoog. Maar we hebben zeer goede hoop.

Maandag: fysieke test naar 4500m top

We vertrokken maandagochtend om 05:30 naar Rifugio Margeritha, de hoogste refuge in Europa op 4554 m hoogte en dus hoger dan bv de Matterhorn. Welke onnozelaar wil daar een koffie gaan drinken? (Da café bleek bij aankomst dan nog gesloten te zijn ook).

Dank zij de hoogtetent die ons dadelijk aan de hoogte acclimatiseerde is het ons prima gelukt. Al was het voor mij toch nog verschrikkelijk afzien om het tempo van gids Jerôme en Bats te kunnen volgen.

Maar eens boven is alle pijn verdwenen en straks weggespoeld.

Straks (of morgen) zeker de video bekijken wanneer hij opgeladen raakt.